Ciepły
Miękki tembr głosu
Kanapy mojej weekendowej
Do wycałowania ciało na niej złożę
Na ostatnią chwilę
Nic wzniosłego
Umrę po prostu
Zapomniane moje kroki
Ścieżka wydeptana zarasta już dziką trawą
Smutku ni żalu ni łez nawet
Zniknę po cichu
W ściśnięte wnętrzności próbując wtłoczyć powietrze z trudem
Rozpłynę się bezdźwięcznie
Bez pogłosu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz