Wyruchany emocjonalnie strzępek
Twojej niegdyś kobiety
Samotnie walający się fragment pewnej dotychczas całości
Skołtuniony element egzystencji byłej
Nieszczęściem i odrzuceniem
Ręce ciasno splecione
W stronę koron drzew
Wyciągnięta szyja
Nieba wołające zstąpienia
Krzyczące z rozpaczy ciało
Sponiewierana smaganiem zimna dusza
Jestem nikim
Nigdzie
Donikąd idę
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz